Floris Puts op de bühne in eigen stad

DOLFJE WEERWOLFJESpelen in zijn eigen woonplaats Zoetermeer;  voor Floris Puts, eerder te zien in Billy Elliot, is het een droom die uitkomt. Morgen staat hij in een uitverkocht Stadstheater als Timmie in de musical Dolfje Weerwolfje.

,,Super cool”, noemt de 11-jarige Floris het feit dat hij zondagmiddag in Zoetermeer de rol van Timmie, het vriendje van Dolfje Weerwolfje, vertolkt. ,,Ik heb alle leerlingen uit mijn oude schoolklas gevraagd of ze komen kijken. Het is voor mij nog even spannend of ze erbij kunnen zijn. Maar mijn ouders, broer en zus zijn er sowieso!”
De musical Dolfje Weerwolfje wordt geproduceerd door Rick Engelkes Theater Producties en is gebaseerd op de kinderboekenreeks van Paul van Loon. Hoofdpersoon is Dolfje, een jongetje dat in de nacht voor zijn zevende verjaardag verandert in een weerwolf. Floris: ,,Timmie, mijn personage in de musical, vindt het in eerste instantie heel eng dat zijn vriendje verandert. Maar daarna trekt hij bij. Hij is trots op Dolfje en vindt het vooral heel vet!”

Hoofdrol
De rol van Timmie is Floris op het lijf geschreven. Toch heeft hij in eerste instantie geauditeerd voor de hoofdrol: Dolfje. ,,Ik was net klaar met Billy Elliot toen mijn moeder mij wees op de auditie voor Dolfje. Dat doet ze vaker; het afstruinen van internet op zoek naar mooie rollen voor mij. Ik deed auditie voor het weerwolfje, maar helaas bleek ik te groot te zijn.”

Toch is Floris nu blij dat hij in de huid kruipt van Timmie. ,,Hij is spontaan en blij, net als ik dat ben. Ik herken mezelf erin en dat maakt het spelen extra leuk!”

Zondag zitten er bijna 800 mensen in de zaal voor Floris en de andere acteurs en actrices. Het spelen voor bekenden maakt dat Floris het extra goed wil doen, met zenuwen tot gevolg. ,,Om wat afleiding te zoeken, zal ik gaan tafelvoetballen, zoals ik wel vaker doe. Tien minuten voor opkomst kom ik in opperste concentratie en denk ik alleen nog maar aan de voorstelling.” Aan een mascotte of een ander bijgeloof, doet Floris niet. ,,Als je in jezelf gelooft, kom je verder.”

Maar ook Floris heeft momenten gekend dat hij last had van zijn zenuwen. Zoals de keren dat schrijver Paul van Loon in het publiek zat. ,,Het was spannend, maar naderhand kregen we het compliment dat we het goed gedaan hadden.”

(artikel 7 januari 2017/ AD / MarloesNuijten)

http://www.ad.nl/zoetermeer/floris-puts-op-de-buhne-in-eigen-stad~a41323c4/

Musical ter ere van twintig jaar Dolfje Weerwolfje in Zuiderstrandtheater

De avonturen van Dolfje Weerwolfje zijn vanaf april te zien in de theaters. Rom Elzakkers (11), Philip van Loosbroek (10) en Flavio Rizzuto (11) kruipen in de huid van de kinderheld voor de nieuwe, spannende familiemusical van Rick Engelkes Producties. Jasper Verheugd regisseert. De acteurs, producent, regisseur en schrijver aan het woord over de musical ter ere van Dolfjes twintigste verjaardag:

dw

 

Boeken, twee musicals en een film waren er al. Waarom is het nu tijd voor weer een Dolfje-musical?

Rick: ,,Ik zocht naar een goede titel om als familievoorstelling te brengen en toevallig heb ik de boeken allemaal thuis liggen; mijn dochter heeft ze gelezen. Daarbij viert Dolfje dit jaar een jubileum – twintig jaar – wat het extra bijzonder maakt. Bovendien worden de boeken heel veel gelezen en zijn er steeds weer nieuwe generaties die meer Dolfje willen.”

Paul: ,,Ik vind het alleen maar leuk om het verhaal op verschillende manieren naar buiten te brengen. En dan geldt voor mij: als je het doet, moet je verder niet zeuren. We hebben veel gesprekken gehad en ik heb het script gelezen, maar verder laat ik het los.”

 

Een voorproefje van de voorstelling was najaar 2015 te zien in Julianatoren. Waarom?

Rick: ,,We hebben een kleine versie gemaakt van wat we straks in het theater willen laten zien als een soort pilot en teaser tegelijk. Zo konden we zien hoe de liedjes vielen en hoe er werd gereageerd. Het viel heel goed, dus dat gaf vertrouwen in de productie die we nu maken.”

 

Flavio, Philip en Rom, jullie stonden toen en ook straks weer op het podium als Dolfje. Waren jullie al Dolfje-fans?

Rom: ,,Ik had het boek een paar keer gelezen en de film was een tijd mijn leukste film. Die keek ik heel vaak. Paul van Loon was mijn lievelingsschrijver, dus toen ik hoorde dat ik Dolfje mocht spelen, stond ik te stuiteren.”

Philip: ,,Vroeger lazen alle jongens uit mijn klas de boeken van Dolfje, dus ik ook. Nu niet meer, maar ik heb alles gelezen wat er is uitgekomen. Ik vond alle delen leuk en spannend.”

Flavio: ,,Ik heb niet alle boeken gelezen, want in België is Dolfje niet zo populair als hier in Nederland. Ik heb wel de film gezien en ik vond het een heel tof onderwerp. Toen zei ik: ‘die rol wil ik ook wel een keer spelen’.”

Wat vinden jullie het leukst aan het spelen van Dolfje?

Rom: ,,De verandering naar weerwolf, omdat je dan de kinderen hoort zeggen: ‘huh, hoe kan dat nou?’.”

Philip: ,,Ik vind de beginscène heel leuk. Dan zing ik een liedje.”

Flavio: ,,De reacties van het publiek horen. Het is leuk om te zien hoe kinderen meegaan in het verhaal dat wij brengen.”

 

Is het spannend om de transformatie van Dolfje naar weerwolfje te spelen?

Rom: ,,Ja, want in een film kun je allerlei special effects gebruiken en nu moet je het zelf doen op het podium. Je moet aan zo veel dingen tegelijk denken tijdens de transformatie. Dat is lastig, maar ook heel leuk.”

Paul: ,,De transformatie is heel inventief gedaan. Het ziet er op het podium goed en geloofwaardig uit.”

Jasper: ,,Het belangrijkste is dat je niet iets gaat pretenderen wat niet zo is. Je moet het eerlijk brengen, dan gaan kinderen overal in mee. Dat is ook de magie van het theater.”

 

Hoe vinden ze het op school dat jullie Dolfje spelen?

Flavio: ,,Een paar kinderen in mijn klas zijn soms wel jaloers. Dan praten ze over dat ik ‘weer weg’ ben om te acteren. Ik vind dat vervelend, want ik doe gewoon wat ik leuk vind. Gelukkig zijn het er niet zo veel die dat zeggen.”

Rom: ,,De kinderen in mijn klas doen er niet raar over. Ze willen niet ineens allemaal mijn vriend zijn, omdat ze denken dat ze dan ook beroemd worden. Ze houden rekening met me. Als ik een keer niet op school ben, vragen ze niet: ‘Waar is hij nu weer?’.”

Philip: ,,Bij mij in de klas vinden het ze gewoon normaal. Er zijn meer kinderen die acteren. Ze weten dat ik aan het spelen ben als ik weg ben.”

 

Hopen jullie beroemd te worden door Dolfje?

Rom: ,,Ik zou het wel leuk vinden, maar niet zo dat iedereen me op straat herkent en op me af wil komen. Ik ben ook gewoon een normaal mens.”

Flavio: ,,Ik doe het niet om beroemd te worden, maar het is mooi meegenomen als het wel gebeurt. Misschien dat ik de aandacht dan te veel ga vinden. Het mag dus wel, maar het hoeft niet.”

Philip: ,,Het lijkt me leuk als andere mensen je zo bijzonder vinden, maar ook wel raar als mensen je handtekening willen hebben. Want je bent elke dag jezelf en je doet gewoon de dingen die andere mensen ook doen. Alleen acteer je daarnaast.”

 

Flavio komt uit België. Waarom een Vlaamse jongen?

Jasper: ,,Simpel, hij was gewoon een van de drie beste Dolfjes. Je kiest degene die je het meest raakt. Hij kan net als de andere twee goed zingen en spelen. Maar daarnaast moeten de kinderen iets eigens hebben. Ik houd niet van voorstellingen met robotkinderen. Ik probeer die eigenheid er ook altijd in te houden.

Als ik voel dat ze zijn gedrild en netjes hun zinnetje en hun pasje doen, vind ik dat niet werken. Ze mogen best een foutje maken.”

Paul: ,,Om de rol van Dolfje te kunnen spelen, moet je het echt heel graag willen. Die jongens moeten alles uit hun hoofd leren en al die handelingen verrichten op het toneel, ook nog eens met publiek in de zaal. Daar is talent voor nodig. Dus het zijn stuk voor stuk bijzondere kinderen.”

 

Is het lastig om te werken met kinderen?

Jasper: ,,Het is heerlijk dat ze allemaal hun tekst kennen en precies doen wat je vraagt. En ze zijn ontwapenend en eerlijk. Deze kinderen hebben wel net de leeftijd dat het iets lastiger wordt. Als ze jonger zijn, acteren ze nog veel spontaner. Nu gaan ze al nadenken en zich soms generen. En acteren is toch met zo min mogelijk gêne ergens staan.”

 

Het decor bestaat uit een volle maan en heel veel stoelen. Wat is de gedachte erachter?

Jasper: ,,Dolfje is geadopteerd en voelt zich altijd anders dan andere kinderen. Als hij op zijn zevende verandert in een weerwolf is hij nog meer anders dan de rest en daarmee moet hij leren omgaan. Kinderen van zijn leeftijd willen meestal graag op elkaar lijken, ze vinden het nog lastig om trots te zijn op hun eigenheid. De boodschap van Dolfje is dat het helemaal niet erg is om anders te zijn. Vandaar die stoelen: elke stoel in ons decor is anders, maar op elke stoel kun je zitten.”

Paul: ,,Ik vind die maan speciaal. Die stond bij mijn eerste boek op de cover en toen heb ik gezegd: die maan moet op elke cover komen. Dat is dus op het toneel ook een herkenbaar iets voor de lezertjes en dat vind ik belangrijk.”

 

Wat krijgt het publiek dat de boeken heeft gelezen en de film heeft gezien in het theater extra?

Rick: ,,Het verhaal komt in het theater echt tot leven. In de voorstelling leert het publiek samen met Dolfje de wolvenhuil en die moeten ze later ook gebruiken. Echt reageren op wat er gebeurt en meegaan in zo’n verhaal: dat kan alleen in het theater.”

Jasper: ,,Theater is heel interactief en heeft iets magisch. Als je met kinderen naar een voorstelling gaat, vertellen ze nog dagen erna over kleine details die ze hebben gezien. Het is zo leuk dat ze zo vol van iets kunnen zijn. En als het goed wordt gedaan, zit je zelf ook als een jongetje te kijken.”

Flavio: ,,Er zit humor in, er zit emotie in, eigenlijk alles… Maar het is vooral een toffe musical voor heel de familie.”

 

Paul, jij ziet de voorstelling voor het eerst bij de première. Is dat spannend?

,,Het is vooral leuk om er bijna blanco in te kunnen gaan.

Ik heb natuurlijk al een voorproefje gehad in Julianatoren, maar nu kan ik echt het eindresultaat zien. En dat is altijd het leukst in een volle zaal, waar je de reacties van het publiek meekrijgt. Ik ga zitten, kijken en laat me verrassen!”

 

Kunnen de fans nog meer Dolfje Weerwolfje verwachten?

Rick: ,,Als het goed gaat, willen we in totaal wel drie voorstellingen van Dolfje maken!”

Paul: ,,Eind van het jaar komt er weer een nieuw boek uit. En we zijn bezig met een tv-serie, maar het is nog niet zeker dat die er komt. Zoiets kost tijd en als je het doet, moet het wel goed worden gedaan.”

 

(Artikel: 2 juni 2016 / De Posthoorn)

http://deposthoorn.nl/nieuws/musical-ter-ere-van-twintig-jaar-dolfje-weerwolfje-in-zuiderstrandtheater-1.6072122