Lotta

Hoi, mijn naam is Lotta ik ben nu 13 jaar en ik kom uit Alkmaar.

 

The sound of music

Toen ik 8 jaar was, mocht ik de rol van de kleine Gretl spelen in ‘’the sound of music’’.

Nu besef ik pas hoe bijzonder het is om 1 maand lang in Carré te mogen optreden. Ik heb heel veel geleerd en veel mensen leren kennen. De kinderen van Fon Trap voelde als echte broers en zussen. In die tijd mocht je nog 2 voorstellingen achter elkaar spelen en dat kostte samen maar 1 speelbeurt (een speelbeurt is hoeveel keer je mag optreden in 1 jaar. Ieder jaar krijg je 24 speelbeurten op je verjaardag).

 

Ciske de rat

Na the sound of music, kwam er een oproep voor de audities van de musical ‘’Ciske de rat’’.

Daarvoor wilde ik natuurlijk heel graag auditie doen, want ik was aangestoken door het musicalvirus 😉. Na heel wat auditierondes, kreeg ik het goede nieuws dat ik in de musical mocht spelen! De repetitietijd ging beginnen en na 1 keer repeteren, werden de rollen verdeeld. Ik wilde heel graag de rol van Betje spelen, omdat ik dan een sololied zou mogen zingen en dat is gelukt! Uiteindelijk mocht ons groepje de première spelen en ben ik te horen op het officiële castalbum van Ciske de rat de musical! Ik heb daar mijn beste vriendin leren kennen en we hadden het altijd gezellig. Het was een drukke tijd, want we stonden 3 maanden in DeLaMar en moesten soms wel 3 keer per week optreden. Ik besefte dat ik dit voor altijd wilde blijven doen. Ook de volwassen cast leerde ik steeds beter kennen. Het was een leuke en gezellige tijd!

 

Was getekend Annie M.G. Schmidt

Als je net als ik in de zomer jarig bent, dan ben je best een bofkont. Na de zomer begint het nieuwe theaterseizoen en kan je starten met 24 nieuwe speelbeurten.

Er waren weer nieuwe audities! En dit keer waren ze op zoek naar blonde meisjes voor de rol van de kleine Annie M.G. Schmidt. Ik was heel blij, want het was een grote rol met veel tekst en een sololied.

Elke keer is het weer spannend om auditie te doen. Er waren heel veel aanmeldingen, maar ik mocht auditie komen doen. Na heel veel auditierondes, werd ik uitgekozen als kleine Annie! Deze musical was helemaal nieuw geschreven en het was erg bijzonder om alle scènes uit te proberen. De teksten veranderden best vaak en sommige scènes werden terplekke veranderd. Uiteindelijk is het een hele gave musical geworden en ik heb het officiële castalbum weer in mogen zingen! En ik stond ook nog eens met heel veel foto’s in het programmaboekje!

Het leuke aan musicals, vind ik dat iedere show anders is. Er gaan bijvoorbeeld soms eens dingen mis. Ik had een keer een zender om die het niet deed. De batterijen waren leeg en ik moest bijna op! De geluidsman kwam naar me toe rennen en ik zag lichte paniek in zijn ogen. Hij haalde mijn lege batterijen uit mijn zenderkastje en rende naar de andere kant van het toneel om nieuwe batterijen te pakken, maar het duurde heel erg lang en ik moest bijna op! Dus ondertussen haalde iemand van het ensemble haar zender eraf om die aan mij te geven. De geluidsman kwam aan gerend en kon nog net op tijd mijn batterijen vervangen. Het kastje hoorde in een zakje die in de rok was genaaid. De zenderman probeerde het kastje erin te doen, maar dat lukte niet. Dus zei ik: ‘’Gooi maar in mijn maillot.’’ Ik heb de hele scène gespeeld met een zenderkastje in mijn maillot die steeds meer naar beneden zakte, maar gelukkig heeft niemand in het publiek het gemerkt.

Met Annie M.G. ben ik het hele land doorgereisd en ik heb bijna in alle theaters gestaan van Nederland. Ik vond het erg leuk om naar de andere kant van Nederland te reizen, want ik zou er anders nooit komen en het was altijd erg gezellig in de auto. IK heb ook 1 keer met de tourbus mogen meerijden naar het nieuwe Luxortheater in Rotterdam. Er was heel veel file en daarom kwam de bus veel later dat gepland aan in Rotterdam. We hebben met z’n alle warm gegeten in de bus, want er was zelfs een magnetron! Toen we aankwamen, konden we meteen door naar de kap en grime.

De musical was zo’n groot succes, dat hij verlengd werd. Ik was nog klein genoeg om nog 0,5 jaar extra mee te mogen spelen in DeLaMar. Sommige Annie’s waren te groot en moesten stoppen, maar er kwamen gelukkig nieuwe audities en kwamen er nieuwe Annie’s! Die moesten alles nog leren en er werden nog een paar dingen aangepast aan de musical.

Ook kregen we een nieuwe kinderbegeleidster: Nicole!!!

Samen met Nicole heb ik heel veel tiktok’s gemaakt en heel veel lol gemaakt.

Het was heel erg gaaf om 1,5 jaar kleine Annie te mogen zijn!

 

Fun Home

In de musical ‘Fun Home’ mocht ik kleine Alison spelen. Ik vond het heel bijzonder om de première te mogen spelen! Deze musical kwam van Broadway, en werd speciaal voor de gay pride in het ITA theater (vroeger stadsschouwburg) op het Leidseplein naar Nederland gehaald. Het verhaal gaat over uit de kast komen en ik mocht de jonge lesbische Alison spelen die een vader heeft die Homo is ,maar dit aan niemand vertelt…..Het was erg leuk dat Ad knippels weer mijn vader speelde! In de sound of music was hij ook al mijn vader en in Ciske de rat speelde hij mijn Meester.  We hebben een paar weken in de zomervakantie gerepeteerd en ik kwam er achter dat deze rol een hele grote rol was! Ik mocht heel veel op het podium staan en mocht ook veel zingen en dansen. Ring of Keys werd mijn nummer! In het Nederlands heet het liedje Sleutelbos. In de trailer kan je me zien en horen (OpusOne trailer Fun Home NL) Het is heel speciaal om jezelf terug te zien, want je ziet jezelf nooit terug omdat je live staat te spelen…

Ik mocht voor het eerst naar de musical gala awards….. De musical was beste kleine musical geworden! En volgend theater seizoen, gaat de musical hoop ik weer toeren! En stiekem hoop ik dat ik dan weer kleine Alison mag spelen!

 

Ik hoop dat ik later hier mijn werk van kan maken!

Groetjes,
Lotta

Instagram: @lottapillitu

Tiktok: @lottapillitu

Chaya

Ik ben Chaya en ik ben nu 12 jaar oud (bijna 13).

Ik was in de zangles toen er ineens een cameraploeg binnenkwam. Ik dacht dat ze kwamen voor een reclamefilmpje voor de muziekschool, dus zong ik gewoon verder. Toen ik stopte met zingen, sprak Vanessa van Radio2 mij aan en verraste ze mij met het fijne nieuws dat ik gekozen was om de hoofdrol te spelen in de musical “Annie”! Ik was helemaal overdonderd en wist niet meer wat zeggen: dit was immers de allereerste keer dat ik zou meespelen in een musical!

Het nieuws moest nog enkele dagen geheim blijven, maar intussen mochten Josefien en ik al een fotoshoot doen. Ik werd er gekleed en opgemaakt en toen kon de shoot beginnen. Tussen de foto’ s door werden er ook intervieuws afgenomen. Ik was erg zenuwachtig omdat ik niet goed wist wat er van me werd verwacht, maar tegelijk heb ik er ook enorm van genoten.

Na een deugddoende vakantie konden we dan beginnen met repeteren. De eerste repetities waren voor de cultuurmarkt in Antwerpen. Ik had op dat moment mijn voet gebroken waardoor ik geen dansjes kon meedoen, maar ik heb wel een stukje gezongen. Ik was erg trots dat ik hieraan mocht meedoen!

In de repetities na de cultuurmarkt leerden de weeskinderen mekaar beter kennen en namen we ook het script door. De repetities duurden vaak tot laat s’ avonds en gezien ik s’ morgens ook heel vroeg opsta, was ik soms moe op school. Ik kon gelukkig wel op begrip rekenen van de leerkrachten.

Ik had het er ook allemaal voor over want hierdoor kreeg ik nieuwe vrienden. De repetities waren ook leuk en hoe meer we oefenden, hoe meer vorm de musical kreeg.

Toen was het grote moment er: we gingen repeteren in Oostende en MET de volwassenen! Ik ben een hele week niet naar school gegaan vanwege de repetities. Op 14 november was het dan zover: Ik mocht de allereerste avant- premiere spelen! Tot mijn verbazing was ik helemaal niet zenuwachtig. Ik heb genoten van IEDER moment! Na de eerste voorstelling was ik moe, maar zo ongelooflijk gelukkig.

Vanaf dan heb ik enkel nog genoten van alles wat mij overkwam. Het parcours zat boordevol mooie momenten. De band met de kinderen werd steeds hechter en ook met de volwassenen kon ik het goed vinden. Het werd zowaar een tweede familie. Na elke voorstelling gaven ik, Edwin Jonker ( Mr. Warbucks) , Doris Baaten (de president), de kinderbegeleidsters en al de kinderen mekaar een knuffel.

De voorstellingen in Oostende en Gent vlogen voorbij en toen volgde een winterbreak. Ik was ongeduldig om weer het podium op te mogen!

Daarna volgden de optredens in Antwerpen. Deze periode was voor mij iets zwaarder omdat ik toen ook repetities had voor “The Voice Kids”, maar de zalen waren goed gevuld en dus ging ik er weer helemaal voor.

Toen kwam het gevreesde moment eraan: de allerlaatste voorstelling! Nog een keer gaven we alles op het podium! Nog een allerlaatste keer in de ogen kijken van mijn “ adoptievader”, nog een allerlaatste keer Miss Hannigan (Willemijn Verkaik) uitdagen, nog een allerlaatste keer Grace knuffelen en nog een allerlaatste keer al die ongelooflijk mooie liedjes zingen. Het ging er enorm emotioneel aan toe en na de voorstelling kregen we een allerlaatste keer een staande ovatie.

Er zijn veel tranen gevloeid zowel bij de volwassen cast, de kinderen alsook bij iedereen die backstage werkte. Het afscheid viel erg zwaar.

Ik heb hoe dan ook ENORM genoten van dit hele avontuur en ik hou er heel veel mooie herinneringen en foto’ s aan over. Ik ben ook erg dankbaar voor alles wat ik heb bijgeleerd!

Groetjes Chaya

Caitlynn

Hallo allemaal,

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Caitlynn van der Meer, 11 jaar en ik woon in Baarn.

Afgelopen seizoen heb ik de rol van Foeksia de miniheks gespeeld in de familiemusical Dolfje Weerwolfje en Foeksia de miniheks van REP. Pien heeft mij gevraagd om een stukje te schrijven over mijzelf en de musical.

Ik was pas 1 jaar oud en toen stond ik al te hupsen en te zingen bij de televisie en toen ik 3 jaar oud was ben ik begonnen met peuterballet bij Balletschool Marut Jorquera. Dansen is mijn lust en mijn leven. In 2016 heb ik auditie gedaan bij Lucia Marthas Institute for Performing Arts voor de vooropleiding en ik kwam door de auditie heen. Daar leerde ik Madelief van Luijtelaar kennen die de rol van Noura speelde in de familiemusical Dolfje Weerwolfje. Ik heb toen haar optreden op televisie bij de musical sing-a-long gezien met de Uitmarkt. Dat was zo fantastisch, dat wilde ik ook wel!

In 2017 kwam er een oproep voorbij dat ze kinderen zochten voor een klein rolletje in de Efteling musical “De Gelaarsde Kat”. Daar heb ik toen aan meegedaan. Wat was dat leuk ! Dat proefde naar meer…. Vervolgens heb ik voor diverse musicals auditie gedaan en kwam meestal tot de laatste auditieronde, maar uiteindelijk viel de keuze dan toch op een ander meisje omdat die of meer ervaring had of beter in het plaatje paste. Je weet soms toch niet waarom. Dat is natuurlijk dan wel een vreselijke teleurstelling, maar ja, dat hoort erbij.

Vorig jaar maart was het dan zover, mijn moeder had mij opgegeven voor de auditie van de rol van Foeksia de miniheks. Elke keer kwam ik een ronde verder en verder, tot er uiteindelijk 4 meisjes overbleven. Niet te geloven, ik had de rol !!! Toen bekend was wie mijn Dolfje (Luca Gielissen) zou spelen en het script binnen was, ben ik heel vaak via Whatsapp-bellen het script met Luca aan het oefenen geweest. Dat was zo’n leuke tijd…. Elke dag wel een uur bellen… We speelden ook de scenes na van de andere karakters, juf Minuul, Opa Weerwolf, Tovenaar Kwark en Strega.

In augustus begonnen de echte repetities en aan het eind van de repetities werd besloten welk koppel de première mocht spelen. En ik mocht met de Luca de première spelen. Dat is toch niet geloven, mijn eerste rol en dan ook nog de première.

Eerst werden er nog try-outs voor de première gespeeld en mijn aller-allereerste voorstelling was in mijn woonplaats Baarn. Heel veel familie en vrienden zijn toen komen kijken, dus dat vond ik natuurlijk best wel een beetje spannend. Maar gelukkig ging alles goed.

En toen de dag van de première, 13 oktober, deze begon al heel bijzonder. Mijn vader had geregeld dat Luca en ik werden opgehaald met een hele oude Amerikaanse auto (een Buick Wildcat 1965) en daarmee werden wij naar Gouda gebracht. We hebben die dag 2 voorstellingen gespeeld, de voorpremière en première. Iedereen was erbij, de andere Dolfjes en Foeksia’s, Paul van Loon, Saskia Halfmouw, Rick Engelkes en ik mocht met iedereen op de foto. Het was een onvergetelijke dag.

Daarna zijn we met de voorstelling door het hele land geweest. Ik heb het meest in het zuiden van het land gespeeld en ook een paar in mijn eigen regio. Ik heb enorm genoten van deze tijd en heel veel geleerd en het is erg jammer dat dit avontuur nu voorbij is.

Een week na de laatste voorstelling mocht ik weer auditie doen bij Lucia Mathas Institute for Performing Arts voor de vooropleiding van het Voortgezet Onderwijs. Er zijn altijd een aantal auditiemomenten en je moet weer auditie doen om verder in de opleiding te komen. Ik wilde in eerste instantie in Baarn naar school en dan in de weekenden gaan dansen bij Lucia. Maar daar dachten ze bij Lucia anders over…. Ze adviseerden mij om de dansklas te gaan doen en nu ga ik in september in Amsterdam naar school en daar elke dag dansen. Ik heb daar zoveel zin in…..

Hopelijk komen er binnenkort nog leuke musicalproducties voorbij en dan ga ik het zeker weer proberen!

Liefs, Caitlynn

Instagram: https://www.instagram.com/caitlynnvandermeer/

Facebook: https://www.facebook.com/caitlynn.vandermeer

Foto’s: https://sjoet.xyz/caitlynn

 

1e foto credits: sjoet.xyz

Overige foto’s: van facebook Caitlynn

Kimberley

Hoi,

Ik ben Kimberley Zomerdijk, 11 jaar en woon in Zwolle.

Pien van Jong musical Talent heeft mij gevraagd of ik iets wil schrijven over de musical Annie waar ik in speel

Al heel jong was ik al aan het zingen en het dansen. Omdat ik geen minuut van de dag meer stil was hebben mij ouders mij opgegeven bij de musicalschool bij CICK in Zwolle. Dit vond ik echt super leuk en heb hier minimusicals gedaan zoals Junglebook, de kleine zeemeermin en Peter Pan. Met 7 jaar kon ik bij CICK auditie doen voor de vooropleiding en hier zit ik nu nog steeds bij.

In 2018 kwam ik op sociale media een oproep tegen om auditie te doen bij Annie de Musical. Meteen wist ik dat ik hier mij voor op wou geven. Ik werd in maart uitgenodigd om naar Diemen te komen voor de audities voor Annie de musical. Dit was mijn allereerste auditie en het was echt super spannend. Er waren heel veel kinderen naar de auditie gekomen die ook net zoals ik hoopte op een rol in Annie. De audities bestond uit 3 verschillende dagen waar we meerdere dingen in moesten laten zien. Uiteindelijk was op 6 april de finale auditie en kreeg ik te horen dat ik in de musical Annie mocht spelen. Ik was zo blij dat ik er zelfs van moest huilen.

Al snel na de finale audities kregen we workshops en werd al snel duidelijk wie welke rol zou krijgen en met welk groepje je door Nederland zou gaan. Op 5 november was dan eindelijk na veel repeteren de eerste try-out in Hoorn en die mochten wij met ons kindergroep spelen. Dit was heel spannende maar daarna ook heel gaaf.

Op 1 december speelde ik de première in Breda. Mijn allereerste musical en dan ook nog eens de première spelen. Dit vergeet ik echt nooit meer; De rode loper, het programmaboekje, het publiek, de persfoto’s, bekende Nederlanders en vooral het trapmoment. Dit was echt allemaal zo gaaf.

Inmiddels zijn wij met ons groepje al weer over de helft van de gespeelde shows. Mooiste vind ik dat we met zijn allen steeds beter worden en er een hele mooie show neer zetten. We hebben er met zijn allen zo veel plezier en lol in. De allermooiste show voor mij was de show in theater de Spiegel in mijn eigen stad Zwolle. Er zijn hier zoveel familie, vrienden en bekenden naar mij komen kijken. Deze show speelde we ook nog eens heel sterk.

Helaas staan de shows nu ivm de Corona voorlopig stil en dit vind ik heel erg jammer. Ik mis het iedere dag zowel de show als de castleden. Hopelijk gaan we snel weer na deze rot periode weer het toneel op en kunnen we het met zijn allen nog afmaken.

Liefs Kimberley

Mijn musicalleven.

Hoi, ik ben Larissa van der Goes en ben 11 jaar.
Pien van Jongmusicaltalent vroeg mij om een stukje te schrijven over de musicals waarin ik gespeeld heb.
Als heel klein meisje vond ik muziek al heel erg leuk. Volgens mijn ouders kon ik eerder dansen, dan lopen. Ik hou er ook van om rollenspellen te spelen en zing de hele dag door. En dus ben ik op 7-jarige leeftijd op musicalles gegaan.
Toen ik net 8 jaar was, mocht ik auditie komen doen voor de rol van kleine Annie in Was Getekend: Annie M.G. Schmidt van Stage-entertainment. Wat een toffe ervaring was dat.
Ik had echt geen idee wat me te wachten stond en verwachtte er dus helemaal niks van, want het was al heel bijzonder om auditie te doen.
En toen kwam ik steeds een ronde verder en mocht zelfs meedoen met de workshops en door naar de finale audities.
Helaas eindigde het hier voor mij, want ik had nog te weinig ervaring.
Dit vond ik natuurlijk heel erg jammer, maar ik was ook heel blij dat ik toch zover was gekomen.
Hierna zijn wij op zoek gegaan naar een goede musical vooropleiding. Dit heb ik gevonden bij NME KoT (Nederlands Musical Emsemble Kids on Tour)
Hier heb ik ook auditie voor moeten doen en werd ik aangenomen.
We volgen iedere zaterdag lessen van 10:00-15:30 in zang, dans en spel.
Gelijk het eerste jaar mocht ik de hoofdrol van Lelijk spelen in Honk! De musical.
Inmiddels was er ook bekend gemaakt dat er weer nieuwe Annies werden gezocht voor Was Getekend: Annie M.G. Schmidt. Dus met nu iets meer ervaring, heb ik mij weer aangemeld voor de audities en……. kreeg de rol.
Fotocredits Jeroen van Amerongen @sjoet.xyz
Dit was echt een supertoffe ervaring, maar aan al het leuke komt een einde.
In de tussentijd speelden we bij NME de musical Once on this Island, waar ik 1 van de toffe hoofdrollen Erzulie, godin van de liefde mocht spelen.
Fotocredits Erick Kicken @kvx.nl
De volgende audities kwamen eraan, namelijk 1 van de hoofdrollen Foeksia de Miniheks in Dolfje Weerwolfje en Foeksia de Miniheks van Rick Engelkes Producties. Er werden 4 Dolfjes en 4 Foeksia’s gezocht en ook deze keer hoorde ik bij 1 van de gelukkigen en mocht de Rol van Foeksia de Miniheks spelen. We hebben een half jaar door Nederland getoerd en ik heb zelfs een voorstelling in België mogen spelen. Ook dit was weer een supertoffe ervaring.
Fotocredits Jeroen van Amerongen @Sjoet.xyz
We hebben ook heel erg veel geluk gehad, dat we de hele Tour hebben kunnen spelen, want door Corona ligt nu alles stil.
Ik mis mijn lessen heel erg en gelukkig kunnen we via Zoom (een soort videobellen) wel door repeteren voor de Wizard of Oz, maar ik hoop dat alles gauw weer door kan gaan en er weer nieuwe leuke uitdagingen op mijn pad komen.
Keep safe!!!
Groetjes Larissa.

Fien

Acht jaar oud was ik, toen de audities plaatsvonden voor de musical Annie in Antwerpen (mei 2019). Music Hall zocht een volledige kindercast en vol spanning waagde ik mijn kans. De stress verdween naarmate de selecties verder gingen en enkele weken later kreeg ik het goeie nieuws: ik zou de rol van Molly mogen spelen! Voor de allereerste keer zou ik voor grote volle zalen in een echte musical kunnen optreden.

Vanaf de voorstelling van de show op de cultuurmarkt in Antwerpen (augustus 2019), mochten we wekelijks gaan repeteren met de volledige kindercast (2 X 6 personen). We werden een hechte vriendengroep en leerden telkens enorm bij op het vlak van zang, dans en toneelspel. Pas in de premièreweek in Oostende (november 2019) mochten we samen met de volwassenencast repeteren op het podium, wat een ongelooflijke ervaring was. Ik kreeg als ondeugend weesmeisje écht schrik van de fel geschminkte en opgemaakte juffrouw Hannigan, gespeeld door Willemijn Verkaik. Het maakte de ervaring alleen maar specialer, net als de momenten met de rest van de cast, waaronder Edwin Jonker, die Oliver Warbucks speelde, en Deborah De Ridder, die Grace was. We kregen een eigen loge en kostuums, werden geschminkt en onze stukjes werden wel 100 keer herhaald, zodat we zeker klaar zouden zijn voor de zaalshows. De kinderbegeleidsters zorgden dat we niets tekort kwamen op deze zware repetitiedagen, vaak tot 11 u ’s avonds. Op het einde van die drukke week, waarin ik ook niet naar school kon, was het ineens zover: de eerste shows…

We hebben met de groep kids genoten van elk moment op en achter de scène en werden beloond met staande ovaties. Familie en vrienden kwamen kijken naar het resultaat van maanden keihard werken, wat erg leuk was. Van Oostende verhuisde de hele productie naar Gent, waar in de zaal ‘Capitole’ de volgende reeks optredens plaatsvond. Na deze vermoeiende weken kregen we een poosje vrijaf, waarna we in de kerstvakantie met de Belgische kindercast een show mochten spelen in het Nederlandse Heerlen. Het was een hele ervaring in het buitenland op de planken te mogen staan en na de show kwamen er enkele kinderen onze handtekeningen en foto’s vragen, dat hadden we nog niet eerder meegemaakt!

Het hoogtepunt van de Annie musical in België lag echter in februari 2020, waar een hele reeks optredens in de Antwerpse Stadsschouwburg was gepland. Het plezier werd nog groter en de band met de nieuwe vrienden en vriendinnen steeds sterker. De kwaliteit van de voorstellingen was er nog een stuk op vooruit gegaan en zeer mooie en positieve recensies werden geschreven voor kranten en websites. Het jammere was dat het einde van dit project snel dichterbij kwam. Na de laatste show vloeiden er dan ook vele traantjes, omdat ik mijn vriendjes niet meer zou terugzien en de mooiste tijd van mijn leven tot hiertoe voorbij was.

Ik ben erg trots dat ik dit avontuur heb mogen beleven en hoop dat ik dit ooit nog eens mag meemaken.

Lieve groetjes

Fien Vosters

Het musicalleven van Flavio Rizzuto

Hey daar!

Ik ben Flavio Rizzuto, 15 jaar en woon in Genk. Momenteel ben ik al 6 jaar bezig met musicals en af en toe ook eens wat camerawerk, het is echt een geweldig leuke hobby. En eerlijk, voor iemand uit Limburg is het niet altijd simpel in het mediawereldje: soms door het accent, maar vooral door de afstand haken vele mensen af. Maar hey, acteren is echt mijn aller grootste passie en ik wil er zo graag in verder gaan, dus wat boeien die lange riten nu? Weet je wat, laten we eens even kijken waar ik deze musicalmicrobe te pakken heb gekregen en welke geweldig leuke ervaringen ik er allemaal heb op zitten.

Het begon allemaal toen ik 9 jaar was en mijn papa eens vroeg of ik geen zin had om eens mee te doen in een theaterstuk, een tv-spotje of een film ofzo. “Waarom niet” dacht ik. Dus, samen met mijn papa schreef ik me in op een website waar auditieoproepen kwam. Toen ik zag dat Studio 100 audities deed voor de rol van Louis in ’14-18’ schreef ik me meteen in en ja hoor, ik mocht op auditie. Helaas was ik net te oud voor deze rol te vertolken en met een grote teleurstelling zwoor ik om nooit nog auditie te doen, het was toch niets voor mij. Enkele maanden later kreeg ik telefoon van Studio 100 met de vraag of ik toch niet zou willen meedoen in ’14-18’. Iemand had zijn voet gebroken onder een decorstuk en kon niet meer meedoen, maar over enkele weken was het al première. Ik was door het dolle heen en zo was ’14-18’ dus mijn allereerste podiumervaring en wat voor een ervaring was dat zeg. Het was echt geweldig om als 9-jarige tussen zo’n bekende en steengoede acteurs te mogen staan in een ongelooflijk mooie en spectaculaire productie. En ik moet toegeven dat het geluk toch wat aan mijn zijde heeft gestaan. Mocht deze jongen zijn voet nooit gebroken hebben, zou ik nooit zijn verder gegaan met acteren. De ene zijn dood, is de ander zijn brood. Ik was de eerste dagen ook wel heel erg bang door het heftig verhaal, de geweerschoten en soundeffects. Voor een jong kind klonk het allemaal zo echt en was het zo overdonderd, dat ik er zelfs nachtmerries van had. Gelukkig werd ik dit snel gewoon en kon ik er met volle teugen van genieten. Met enorm veel tranen heb ik na mijn speelperiode afscheid genomen van dit geweldige, eerste avontuur. Een troostende Jelle Cleymans zei me toen: “Dit zal zeker niet het laatste zijn wat jij nog gaat doen in de musicalwereld” en gelijk had hij. Het volgende wat mijn pad kruiste, was ‘Junior musical Kadanza’. Het grote voordeel was dat ze auditie deden hier in Limburg. Dus, deze kans kon ik zeker niet laten liggen. Op 10-jarige leeftijd deed ik met trots mee in Kadanza en ook dat was weer een musical om nooit te vergeten. Het was een geweldig leuke jongerencast boordevol energie. Het was een feest om met zulke talenten te mogen samenwerken en we hadden ook nog eens een geweldig team rondom ons. Ook was het fijn om opnieuw met regisseur Franck Van Laecke te mogen samenwerken net als in ’14-18’, hij maakt zo’n pronkstukken! Ik moet ook wel toegeven dat het voor mij soms een zware periode was. Vele waren al wat ouder dan mij, 15-16 jaar, dus voor hen was repeteren en monteren tot 22h of soms zelfs later niet echt een groot probleem. En misschien dat, door het leeftijdsverschil, ik ook wel wat ben veranderd qua persoon. Vaak waren castleden ouder dan mij en ik moest mij dan aanpassen aan hun leefwereld en hun gespreksonderwerpen. Later kwam dan mijn eerste rol in Nederland in ‘Wickie de Vinking, de musical’ en dat was tot nu toe mijn laatste productie bij Studio 100. En dat Nederlands publiek vond ik toch helemaal anders dan hier in ons Vlaanderenlandje.

Ik besloot om eens auditie te doen in Nederland voor ‘Dolfje Weerwolfje’. Mijn papa en ik verwachtten er niet veel van, het niveau in Nederland is namelijk net ietsje hoger dan hier in België en ik was niet geschoold en had nog niet zó veel ervaring. Toch slaagde ik erin om de rol van Dolfje te bemachtigen en daar ben ik REP producties enorm dankbaar voor. Het was een enorme ervaring die ook nog mijn volgende musicaljaren zou bepalen. Allereerst begonnen we met een korte voorstelling van 20 min. In de Julianatoren. Een musical in een tent in een pretpark, nog nooit meegemaakt! Het was wel steeds genieten van alle blije gezichten van ons jong publiek en ik deed het toch o zo graag. Door het grote succes besloot REP om een musical te maken van Dolfje. De “pretpark versie” was dus een soort teaser voor de grotere musical. Ook hier moest ik weer auditie doen, maar gelukkige is de cast niet erg veel veranderd. Ik mocht weer meedoen, joepie! Half Nederland heb ik doorkruist als Dolfje, een ervaring om nooit te vergeten. In totaal heb ik ongeveer 2 jaar de rol van Dolfje vertolkt in Nederland. Toch miste ik soms mijn eigen land, dus besloot ik om in België terug wat auditie te doen. Dankzij enkele Kadanza-vrienden wist ik dat ze kinderen zochten voor ‘Muerto’. Ook al liep deze productie samen met de beginperiode van Dolfje, ik moest en wou hieraan meedoen. Dus, toen ik 11 jaar was, heb ik 2 musicals gecombineerd: Dolfje in Nederland en Muerto in België. Het was fijn om terug te mogen spelen met kinderen en acteurs die ik eerder was tegengekomen. ‘Muerto’ was een musical met een ernstig onderwerp en daar hield ik wel van. Ook hier ben ik de regisseur, James Cooke, zeer dankbaar voor want zonder hem had ik niet in deze productie gestaan. Muerto was helaas voorbij, weer vele traantjes gelaten, maar Dolfje ging nog even door dus ik had zo wel mijn bezigheid. Ik moet zeggen dat ik verwonderd ben dat ik 2 musicals heb kunnen combineren op zo een jonge leeftijd. Maar aan alle liedjes komt een eind, ook aan mijn rol als Dolfje. Na vele Nederlandse theaters afgereisd te hebben, kwam er een eind aan de Nederlandse tour. Voor mij eigenlijk op het juiste moment, want mijn stem begon toen al wat te veranderen en hoge noten werden steeds moeilijker.

Na twee jaar Dolfje te spelen in Nederland, keerde ik dus terug naar België. En geloof het of niet, maar Event-team kocht deze voorstelling en bracht hem naar België. Dolfje was mooi geweest, dus ik liet de kansen aan andere kinderen om dit geweldig avontuur te mogen meemaken. Maar de musicalmicrobe in mij dwong me om me hier toch voor in te schrijven, niet als Dolfje, maar als Timmie, de grote broer. En wat was ik blij dat ik me toch had opgegeven, want Event-team had mij geselecteerd om samen met een negenkoppige kindercast en fantastische volwassenen ‘Dolfje Weerwolfje’ hier in België op de planken te zetten. Zoals je leest, is Dolfje Weerwolfje mijn grootste en langstdurende ervaring tot nu toe. In totaal heb ik 3 jaar met deze voorstelling rondgetourd in Nederland en België. Het was zo leuk om eerst Dolfje te mogen spelen en later dan eens de grote broer Timmie. Niet simpel, want ik nam dingen over vanuit Nederland maar de regisseur, Olivier, wou een eigen Vlaamse versie dus, ik moest Nederland een beetje vergeten. Maar dankzij de goede kindercoaching is dit helemaal in orde gekomen! Helaas kon ik niet voor eeuwig meedoen in Dolfje Weerwolfje, dus na de Vlaamse versie ging ik weer opzoek naar nieuwe projecten. Dat is meteen ook het recentste wat ik gedaan heb: Alleen op de wereld. Dit was veruit de meest hechte groep die ik heb meegemaakt. Ik mocht meerdere rollen en typetjes vertolken wat voor mij toch een uitdaging was, maar wel een heel leuke ervaring. Van strenge bendeleider tot stotterende zwerver, van Parijzenaar tot cafégast. Het was de meest hechte groep, maar ook de productie met de meeste ups-and-downs. Ondanks dit, zijn wij er als groep sterker uitgekomen en ben ik ook enorm dankbaar voor dit project, met dank aan de regisseur. Ik heb er vele mooie vriendschappen aan overgehouden die ik graag wil blijven koesteren. Normaal kwam er nu ‘Arthur en de strijd om Camelot’ maar jammer genoeg heeft het coronavirus deze strijd overgenomen en gewonnen. Dus, helaas geen strijd om Camelot dit jaar. Er is ook nog wat positief nieuws, want vóór de coronacrisis deed ik auditie bij The Singing Factory voor hun nieuwe productie ‘If I fall’. Ik ben enorm enthousiast, want met trots mag ik deel uitmaken van de cast, dus zeker iets om naar uit te kijken.

Het lijkt allemaal eenvoudig en allemaal rozengeur en maneschijn, maar ik heb zeker ook tegenslagen gehad in die 6 jaar ervaring. Ik ben ook al afgewezen geweest op audities, wat natuurlijk niet fijn is, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Ik ben vooral blij dat ik kan doen wat ik graag doe en dat ik geweldige ouders hebben die mij hierin steunen en mij steeds brengen waar ik wil. Dus, ik heb dit allemaal te danken aan mij fantastische ouders en aan alle regisseurs die in mij geloofden en mij een kans wouden geven, waarvoor mijn oprechte dank.

Zo, dit was een overzicht van mijn ervaringen tot nu toe. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en ik hoop jullie natuurlijk allemaal snel te zien tijdens een van mijn voorstellingen. Nog veel sterkte en goede moed in deze coronatijden en daarna met z’n allen naar het theater voor een musical, want de cultuursector heeft jullie hulp zeker en vast nodig.

Vele groetjes,

Flavio Rizzuto

Noah

Hoi ik ben Noah Meertens. Ik ben gevraagd om een stukje over mijzelf te schrijven en dat doe ik met alle plezier. Afgelopen winter heb ik in het winter Efteling kinderkoor mogen spelen, dat was heel gaaf. We hadden 5 shows op een dag van 25 minuten. Altijd was het weer een feest op het podium. Kinderen konden mee zingen en dansen. In de avond was er altijd een gezellige sfeer.  

En nu komt mijn verleden. Toen ik klein was, was ik al bezig te entertainen. Toen ging ik heel vaak naar de Efteling en daar begon mijn sprookje. ik ging altijd naar de sprookjesboom show en daar zag ik wolf (Bo van Vliet). Ik was gelijk fan van hem en toen wist ik wat ik wilde worden… artiest. In 2015 mocht ik in Billy Elliot spelen als small boy. Daar begon mijn droom en die is tot nu toe niet gestopt. Ik kwam daar  altijd met een blij gevoel naar binnen, want ik wist wat er ging gebeuren. Ik mag weer optreden!!! Daar ontmoete ik Bas Greverlink dat was een hele aardige jongen. hij heeft mij heel veel geleerd op het gebied van spel.

In 2016 was ik diverse keren op YouTube te zien in het testpanel van de Efteling. Dat vond ik super leuk om te doen, vooral omdat ik daar veel vrienden heb gemaakt. In 2016 en 2017 speelde ik de rol van ‘Mathijs’ in de theatervoorstellingen van positief coachen. En wie kwam ik daar tegen Bas Greverlink! Ik kwam in verschillende steden van Nederland en dat vond ik altijd leuk.
In 2017 speelde ik de rol van jonge ‘Danny’ en ‘Nick’ in de musical En toen was het oorlog. Van die musical heb ik heel veel geleerd, theater ervaring maar ook dingen geleerd van de  geschiedenis. Ik vond het wel soms spannend , het was toch een oorlog musical. In 2018 speelde ik de rol van ‘Thijs’ in de speelfilm Mannen van mars. Dat was mijn eerste speel film. Onze scene was op het laatst opgenomen maar in de film is die scene in het begin. Het was heel gaaf want ik ontmoette Huub Smit en Jennifer Hofman.
Vanaf september 2018 t/m juni 2019 speelde ik de rol van ‘Thies’ in de NJMT-musical  Kruistocht in spijkerbroek. Dat was toch wel echt een droom die uit kwam. Ik heb daar veel vrienden gemaakt en ik speelde samen met Rein van Duiveboden. Ik moest dood gaan in de show en dat was soms best moeilijk.
In september 2019 deed ik mee in Deining in de duif, van PRA Muziektheater/Klassiek op het Amstelveld. Dat was heel gaaf! Je ging dansen met bejaarde en kinderen. In 2019/2020 speelde ik in het winter Efteling kinderkoor. Daar heb ik heel veel zang ervaring opgedaan. In het kinderkoor zat ik in een heel leuk groepje, elke dag dat we elkaar zagen waren we blij en enthousiast.
Ik zit op de voor opleiding dans van de fontys hogeschool en mag volgend  jaar naar het Willem II college om daar hopelijk af te studeren. Daar heb ik heel veel zin in want daar kom ik bij al mijn vrienden in de klas.  Ik hoop dat ik naar de fontys muziektheater of musicaltheater.

Yentl

Hoi ik ben Yentl Brouwer,

Ik ben 12 jaar en ik speel Tessie in de musical Annie.

Ik ben gevraagd door jong musical talent om mijn verhaal te vertellen. Ik ben al vanaf kleins af aan, aan het zingen en dansen. Ik ben op een jonge leeftijd begonnen bij het NKT (Nederlands Kinder Theater), en dat vond ik helemaal geweldig. Ik mocht mee doen met een gastrol in de Muscial Pinokio en toen wist ik dit wil ik gaan doen, zo leuk! Even later kwam ik toen een oproep tegen van stage entertainment, voor de musical Ciske de rat, en ik heb daar auditie voor gedaan, ik was zo blij en verbaasd dat ik aangenomen was. Ik speelde daar Fransientje, wat een geweldige tijd was het.

Toen kwam de oproep voor de musical Annie, mijn droom musical, het was een hele lange auditie er deden meer dan 1000 kinderen auditie, na vele rondes kwam ik in de finale en dat was zo spannend. Ik moest zo huilen toen ik hoorde dat ik in Annie mocht spelen, echt zo blij was ik! We begonnen al snel met de workshops en na een aantal weken toen het script klaar was begonnen we met repeteren, dit hele proces was nieuw voor mij, maar zo leuk. Repeteren en veel lol hebben met elkaar. Ik heb daar zo veel van geleerd. Na een aantal maanden repeteren gingen we oefenen in theaters. Ook mochten wij de EPK doen, Ook zo’n gave ervaring. Ons groepje kreeg hun doorloop in Belgie in Gent, en daarna zijn we in premiere gegaan, en nu toeren we het hele land door. Het is fantastich om te doen, ik geniet van deze mooie voorstelling en van iedereen die meespeelt. Het is een hele leuke musical geworden. Als we spelen hebben we achter de schermen hele lieve kinderbegeleiders die ons met alles helpen.

Ik geniet van Annie en ik vind het zo erg dat de Corona er nu is en dat we niet meer mogen spelen. Ik hoop dat we hierna nog door mogen en kunnen spelen.

Mocht je nog meer foto’s of filmpjes zien, neem een kijkje op mijn instagram yentl_izarah

Liefs,

Yentl

De tweeling

Pien vroeg mij om een stukje te schrijven over mijn ervaring bij de musical De Tweeling en hoe het nu met mij gaat.
Het is nu alweer 2 jaar geleden dat ik al mijn voorstellingen had. Laten we beginnen bij de auditie. Ik weet nog heel goed dat ik binnenkwam in het Stage Entertainment gebouw en dat ik allemaal kinderen zag die ook auditie gingen doen en super erg leken op de kinderen van de film. Dus ik dacht gelijk, hier gaat mijn kans. Maar uiteindelijk was ik een van de gelukkigen die in de productie mocht spelen!! Ook mocht ik het maakproces doen, dat is een periode van repeteren waarin wijzigingen plaatsvinden in het script. Ik vond dit een hele leerzame periode. Na heel wat repetities gehad te hebben was het zover, mijn premiere! Ik vond het enorm spannend maar ik vond het ook heel erg leuk! De voorstellingen die hierna volgden, waren ook allemaal geweldig. Backstage deed ik altijd super leuke dingen met mijn “tweelingzusje” Hannah en kinderbegeleidster Ilse. Op het podium staan voor zoveel mensen en in zulke grote theaters vond ik altijd heel leuk. En ook alle scènes die ik mocht doen vond ik echt geweldig, vooral de begrafenisscene.
Ik heb echt een geweldige tijd gehad bij de Tweeling, heel veel geleerd vooral en heel veel nieuwe lieve mensen leren kennen!

Na de musical De Tweeling heb ik auditie gedaan voor een vooropleiding musical. Deze vooropleiding duurt 4 jaar en na de zomervakantie ga ik naar het 3e jaar. Verder speel ik in musicals hier in Friesland en heb ik mogen meewerken aan het openingslied van Leeuwarden Culturele Hoofdstad. Ik ben dus nog steeds heel veel bezig met musical.

Groetjes Mirjam Hiemstra