Chaya

Ik ben Chaya en ik ben nu 12 jaar oud (bijna 13).

Ik was in de zangles toen er ineens een cameraploeg binnenkwam. Ik dacht dat ze kwamen voor een reclamefilmpje voor de muziekschool, dus zong ik gewoon verder. Toen ik stopte met zingen, sprak Vanessa van Radio2 mij aan en verraste ze mij met het fijne nieuws dat ik gekozen was om de hoofdrol te spelen in de musical “Annie”! Ik was helemaal overdonderd en wist niet meer wat zeggen: dit was immers de allereerste keer dat ik zou meespelen in een musical!

Het nieuws moest nog enkele dagen geheim blijven, maar intussen mochten Josefien en ik al een fotoshoot doen. Ik werd er gekleed en opgemaakt en toen kon de shoot beginnen. Tussen de foto’ s door werden er ook intervieuws afgenomen. Ik was erg zenuwachtig omdat ik niet goed wist wat er van me werd verwacht, maar tegelijk heb ik er ook enorm van genoten.

Na een deugddoende vakantie konden we dan beginnen met repeteren. De eerste repetities waren voor de cultuurmarkt in Antwerpen. Ik had op dat moment mijn voet gebroken waardoor ik geen dansjes kon meedoen, maar ik heb wel een stukje gezongen. Ik was erg trots dat ik hieraan mocht meedoen!

In de repetities na de cultuurmarkt leerden de weeskinderen mekaar beter kennen en namen we ook het script door. De repetities duurden vaak tot laat s’ avonds en gezien ik s’ morgens ook heel vroeg opsta, was ik soms moe op school. Ik kon gelukkig wel op begrip rekenen van de leerkrachten.

Ik had het er ook allemaal voor over want hierdoor kreeg ik nieuwe vrienden. De repetities waren ook leuk en hoe meer we oefenden, hoe meer vorm de musical kreeg.

Toen was het grote moment er: we gingen repeteren in Oostende en MET de volwassenen! Ik ben een hele week niet naar school gegaan vanwege de repetities. Op 14 november was het dan zover: Ik mocht de allereerste avant- premiere spelen! Tot mijn verbazing was ik helemaal niet zenuwachtig. Ik heb genoten van IEDER moment! Na de eerste voorstelling was ik moe, maar zo ongelooflijk gelukkig.

Vanaf dan heb ik enkel nog genoten van alles wat mij overkwam. Het parcours zat boordevol mooie momenten. De band met de kinderen werd steeds hechter en ook met de volwassenen kon ik het goed vinden. Het werd zowaar een tweede familie. Na elke voorstelling gaven ik, Edwin Jonker ( Mr. Warbucks) , Doris Baaten (de president), de kinderbegeleidsters en al de kinderen mekaar een knuffel.

De voorstellingen in Oostende en Gent vlogen voorbij en toen volgde een winterbreak. Ik was ongeduldig om weer het podium op te mogen!

Daarna volgden de optredens in Antwerpen. Deze periode was voor mij iets zwaarder omdat ik toen ook repetities had voor “The Voice Kids”, maar de zalen waren goed gevuld en dus ging ik er weer helemaal voor.

Toen kwam het gevreesde moment eraan: de allerlaatste voorstelling! Nog een keer gaven we alles op het podium! Nog een allerlaatste keer in de ogen kijken van mijn “ adoptievader”, nog een allerlaatste keer Miss Hannigan (Willemijn Verkaik) uitdagen, nog een allerlaatste keer Grace knuffelen en nog een allerlaatste keer al die ongelooflijk mooie liedjes zingen. Het ging er enorm emotioneel aan toe en na de voorstelling kregen we een allerlaatste keer een staande ovatie.

Er zijn veel tranen gevloeid zowel bij de volwassen cast, de kinderen alsook bij iedereen die backstage werkte. Het afscheid viel erg zwaar.

Ik heb hoe dan ook ENORM genoten van dit hele avontuur en ik hou er heel veel mooie herinneringen en foto’ s aan over. Ik ben ook erg dankbaar voor alles wat ik heb bijgeleerd!

Groetjes Chaya

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s