Hoi, Ik ben Rom Elzakkers.

Musicalkids heeft gevraagd of ik eens mijn verhaal wilde doen over mijn ervaring bij oa. Dolfje Weerwolfje. Hier volgt mijn verhaal.

Voordat ik met Dolfje Weerwolfje mee deed had ik nog een paar andere dingen gedaan zoals: Hofpleintheater voorstelling de Piratenkoningin, Sprookjesboom de Musical en zelfs nog even meegetraind in de Billy Elliot sCool en tenslotte bij Jeans Teenz beland.

Tegelijkertijd liepen er nog audities voor Belle en het Beest en auditie voor Dolfje Weerwolfje (een speciale versie voor de Julianatoren). Ik was bij allebei de musicals door en had ineens 3 voorstellingen in 1 keer lopen. Omdat dit niet samen kan, moest ik een keuze maken: welke van de 3 ga ik doen? Natuurlijk heb ik daar heel lang over moeten nadenken, maar toen ik wist dat ik Jeans teenz niet ging doen, werd het een keuze tussen Belle of Dolfje Weerwolfje. Dus, óf een grote musical met een kleine rol, óf een kleinere musical met een grote rol. Dit was een hele lastige keuze, maar ik ben blij dat ik voor Dolfje Weerwolfje heb gekozen.

In het begin gingen we allemaal (2 volwassenen, 3 Dolfjes en 3 Timmies) een aantal weken repeteren en daarna de verkorte voorstellingen spelen in de Julianatoren, 3 keer per dag in de herfstvakantie. Het was best zwaar om 3 voorstellingen achter elkaar te spelen, maar het was wel heel leuk. Na de herfstvakantie was dit klaar en zou het echte werk beginnen in de grote musical. Iedereen moest hiervoor wel weer opnieuw auditie doen, maar ik dacht: dat is niet zo erg, dat doe ik weer even en dan ga ik ook de grote voorstelling spelen.

Dus op de dag van de auditie stap ik vol vertrouwen de kamer binnen en begin te zingen. Maar toen kreeg ik de schrik van mijn leven. Terwijl ik aan het zingen was, midden in het liedje, zei de jury: ho ho wacht even, stop even met zingen! Je doet het helemaal verkeerd. Met tranen in mijn ogen begon ik te zweten, ik voelde me zwak en had het liefst weggerend en in een hoekje gaan huilen. Zo zei de jury verder: je moet de woorden zeggen, maar jij lijmt ze aan elkaar en dat is niet de bedoeling, dus probeer het opnieuw. De muziek begon opnieuw, en daar stond ik met trillende benen, geen concentratie en ik begon te zingen zoals zij het wilden. Toen ik klaar was en de jury zei: je mag gaan, rende ik weg en ja, daar kwam de eerste traan. Buiten de auditieruimte rende ik in de armen van mijn vader en ik vertelde dat ik dacht dat ik het verprutst had. Terwijl ik juist urenlang het liedje had geoefend en het idee had dat ik het perfect kon.

Tot mijn grootste verbazing kregen mijn ouders een telefoontje dat ik toch in de musical zat, ik was echt superblij. Achteraf bleek dat bijna iedereen die bij de kleine voorstelling was betrokken gelukkig ook verder gingen met de grote versie van Dolfje Weerwolfje en de cast was aangevuld met 2 extra volwassenen en 3 meisjes voor de rol van Noura.

Toen dus weer opnieuw repetities voor de volledige musical. Ik weet ook nog wel de leukste en grappigste tijden die we daar hadden, want hoe vaak wij bij de repetitie wel geen slappe lach hadden was niet normaal. We hebben in zoveel steden opgetreden, Bergen op Zoom, Groningen, Den Helder, Venlo.. Teveel om op te noemen zelfs.

Wat je vaak op het podium niet ziet is dat er bij bijna iedere voorstelling wel iets mis gaat. Iemand vergeet zijn tekst, of er zijn problemen met het toneel of met de kleding. Het leuke is dat als dit gebeurt we dit op het toneel samen moeten oplossen, want de show moet altijd doorgaan. Hierdoor moeten we dus regelmatig improviseren waar we dan achteraf ook vaak om kunnen lachen.

Dankzij Dolfje heb ik heel veel andere leuke dingen meegemaakt, zoals: samen met Paul van Loon een beeld onthullen in Gaiapark, of live optreden voor tv op de Musical Singalong met een groot orkest en wel een miljoen(!) televisiekijkers. Ook met heel, heel veel met kinderen op de foto na de voorstellingen was erg leuk.

Jammer genoeg zie ik de jongens die ook in Dolfje speelden niet meer zo vaak en hebben we meestal alleen nog via app contact. Dolfje was mijn eerste hoofdrol die ik nu zo’n 2 jaar heb gespeeld. Ik heb er enorm van geleerd en heb veel nieuwe mensen leren kennen. Het was zwaar, maar een geweldige ervaring en tot nu toe de beste tijd van mijn leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s