Annie | Ook de Vlaamse kindercast overtuigt

Eind november stal de Nederlandse versie van ‘’Annie’’ ons hart. Een zeer geslaagde productie van Albert Verlinde Entertainment. Deze productie staat nu tijdelijk, met een deels Vlaamse Cast, in Belgie. Gisteren beleefde deze Vlaamse versie, met Deborah de Ridder en Mark Tijsmans als Miss Hannigan en Oliver Warbucks en niet te vergeten Pommelien Thijs als Annie, haar première.

Annie gaat niet alleen over een weesmeisje, dat op zoek is naar haar ouders en met de kerst mag logeren bij de rijke miljardair Warbucks. Het gaat óók over crisis, hoe geld het slechtste in mensen naar boven haalt  en hoe een kind het hart van een  stugge chagrijnige en vooral rijke man weet te veroveren. Een verhaal dat juist in deze tijd weer zo actueel is.

De eerste scènes worden gespeeld door de weeshuiskinderen uit de musical. De Vlaamse weeshuiskinderen zijn goed op elkaar ingespeeld, als één van de dekens op de grond blijft liggen, wordt deze aan de kant geschopt en  later via de andere kant van het toneel mee genomen, zonder dat dit zichtbaar is voor hen die de show voor het eerst zien. Een goed stukje improvisatie van deze jonge actrices, ze bezitten de kracht de goed geschreven scenes tot een hoogtepunt te maken. De rol van Pepper wordt net als in Nederland gespeeld door de 20-jarige  Lisa Scheffer.

Pommelien Thijs is een heerlijke Annie. Ze is dol enthousiast, lekker ontdeugend en ontwapenend, het  is logisch dat zij het hart van Oliver Warbucks en Meneer President Roosevelt verovert. Vocaal is er niets te klagen. Het feit dat er het een en ander vlak voor de voorstelling heeft moeten veranderen in de musical omdat Mark Tijsmans zijn linkerkuit heeft geblesseerd lijkt haar niks te deren. Ze ondersteunt hem met lopen waar nodig, springt op het bureau zodat hij haar er niet op hoeft te tillen en danst net zo vrolijk met Grace als dat de Nederlandse Annie met Warbucks danste.  Ze speelt alsof ze altijd al Annie is geweest. Met haar flair verovert ze de harten van het publiek.

Aan Deborah de Ridder de (zware) taak om Miss Hannigan te spelen. Een rol die meestal gespeeld wordt door oudere dames. De keuze voor een jongere Miss Hannigan is in dit verhaal wel logisch. Het leeftijdsverschil tussen Haantje Hannigan (Joey Schalker) en Miss Hannigan is nu veel minder groot en maakt het een stuk geloofwaardiger dat Haantje haar ‘’zussie’’ noemt. Deborah heeft een mooie stem, zingt altijd goed en voelt zich duidelijk thuis op het podium. Het is jammer dat dit niet heel erg de zaal in kwam. Ze hield het teveel bij zich op het podium. Dat Deborah maar een korte repetitieperiode heeft gekend, is vooral zichtbaar als zij de scene ‘’Pak de Poen’’ met Joey en Cindy Bell (Lily Waldorf) speelt. Ze moet de rol nog eigen maken. Als Miss Hannigan is ze een kreng, een kreng zonder humor. Daar gaat het een beetje mis. Miss Hannigan moet een loeder zijn waar je wel om kunt lachen. Dit ontbreekt, het is vooral veel Deborah  en over de top wat je te zien krijg, alsof ze haar leeftijd wil compenseren.

Mark Tijsmans is net voor de première geblesseerd geraakt aan zijn kuit. Lopen is voor hem niet makkelijk, daarvoor is een goede oplossing gevonden. Hij loopt met een stok, hoeft Annie niet te dragen en Maike Boerdam ( Grace ) neemt zijn dans met Annie over. Als geldbeluste Warbucks is hij sterk. Het ontdooien naar een liefhebbende man is echter nauwelijks zichtbaar. Hij blijft lang een norse man, zelfs als hij Annie gaat helpen haar ouders te zoeken. Pas op het einde zie je hem Annie in zijn hart sluiten. Storend is dat hij Annie steeds anders noemt: Op z’n Vlaams als ‘’Ânnie’’ of op z’n Engels als ‘’Ennie’’. Ook de chemie en liefde die met Grace (Maike Boerdam) moet ontstaan is helaas niet te zien.

‘’Annie’’ is echt musical musical. Er wordt in gedanst, zelfs tapdans passeert de revue, gezongen en geacteerd. Albert Verlinde weet dat de vertaling wel snor zit als hij Allard Blom laat vertalen. Zijn vertalingen voor familievoorstellingen zijn altijd raak. Korte krachtige teksten, herhaling en eenvoud maken zijn vertalingen heel geschikt voor kinderen. De kleding past goed bij de tijd en personages. De choreografie is tijdloos en past goed bij het verhaal. Tapdansende mannen die voorbij komen wanneer Annie naar een musical gaat, is leuk gevonden om zo even terug te blikken naar musicals uit de jaren 20 van de vorige eeuw.

Het decor is eenvoudig, vooral functioneel en met enkel een kleine verandering in meerdere scènes bruikbaar. Sommige scènes hadden wellicht wat verder uitgediept kunnen worden, de personages Haantje Hannigan en Lily Wardorf hadden wat meer uitgespeeld mogen worden.  Ook is de overgang van de ene naar de andere scene soms wat abrupt. Je bent nog ín het ene moment als de musical al verder gaat naar de volgende passage, welke niet altijd even logisch lijkt.  Desalniettemin is Annie een heerlijke show.

Annie de musical is een fijne  familievoorstelling, een voorstelling die je een keer gezien moet hebben. De musical zorgt voor een lach en een traan. Zeker in de periode rond Kerst is dit een voorstelling die je gewoon moet gaan zien. En daarmee boffen de Vlamingen, want juist in de Kerstvakantie is de voorstelling te zien in België. En daarna? Kun je in Nederland Annie weer zien!

(artikel 28 december 2012)

http://www.puurtheater.nl/2012/12/annie-ook-de-vlaamse-kindercast-overtuigt/

Advertenties

Speeldata Annie (België)

Groep 1: Lotte, Camille, Manon, Lauranne, Sarah, Charlotte.

Speeldata Antwerpen:

Woensdag 26 december 2012

Vrijdag 28 december 2012

Zondag 30 december 2012

Donderdag 3 januari 2013

Donderdag 10 januari 2013

Zaterdag 12 januari 2013

Speeldata Gent:

Vrijdag 1 februari 2013

Zondag 3 februari 2013   (Laatste voorstelling)

Groep 2: Pommelien, Norah, Phebe, Oona, Emma, Emma, Hanne.

Speeldata Antwerpen:

Donderdag 27 december 2012   (Première)

Zaterdag 29 december 2012

Woensdag 2 januari 2013

Vrijdag 4 januari 2013

Zondag 6 januari 2013

Woensdag 9 januari 2013

Vrijdag 11 januari 2013

Speeldata Gent:

Donderdag 31 januari 2013

Zaterdag 2 februari 2013

Deze data zijn onder voorbehoud en kunnen gewijzigd worden.

Antoinet een Annie om van te houden

Ik ben op 9 december naar de  musical Annie geweest in Roermond.

De rol van Annie werd deze dag gespeeld door ANTOINET VAN BERKEL. Antoinet speelde al eerder rollen in de musicals Ciske de Rat en Mary  Poppins. Ik had haar nog nooit zien spelen was erg benieuwd naar haar. Ik had  veel van haar verwacht, ook omdat ze al meerdere rollen gespeeld had, maar dat  ze zo goed zou zijn had ik niet verwacht.

Bij de eerste scène als ze op de grond gaat liggen en de zaal in  kijkt ben je al verkocht. Ze heeft zo’n open blik waarmee ze de hele zaal  inpakt. En dan gaat ze spelen het gaat allemaal heel  natuurlijk, niks overdrijft ze. Je gelooft ieder woord wat ze zegt. Ze spreekt  heel duidelijk, je kunt ieder woord verstaan. En dan gaat ze zingen, ze heeft  zo’n prachtige stem, ook bij de zang heel duidelijk verstaanbaar. In de hele  musical heb ik haar op geen enkele onzuivere noot kunnen betrappen.

Ik vond haar een hele leuke en goede Annie. Ze pakt je helemaal in  en trekt je mee het verhaal in. Haar spel, zang, dans het is allemaal goed. Ze  is gewoon een ANNIE OM VAN TE HOUDEN.

 

Recensie voorstelling Annie met Meidengrut

Voor een regisseur zal het een flink obstakel zijn: Werken met kinderen én dieren in een musical. En hoewel het met de dieren niet altijd ging zoals gewenst stalen de kinderen gisteravond de show tijdens de voorstelling van Annie.
 

Het verhaal moge bekend zijn; weesmeisje met rode krullen droomt van ouders die haar op een dag op zullen komen halen uit het weeshuis waar ze met de andere meisjes verblijft en die gerund wordt door de eeuwig dronken en licht sadistische Miss Hannigan. Op een dag is daar echter een lichtpunt in de duisternis; Annie wordt uitgenodigd twee weken bij de miljardair meneer Warbucks te verblijven, die dit puur doet om zijn imago op te krikken en dus niet echt zit te wachten op haar. Toch weet zij zijn hart te veroveren (en dat van het voltallige personeel en president Roosevelt) waarna besloten wordt haar echte ouders te zoeken. Mocht je de film niet al talloze malen gezien hebben zal ik het eind niet verklappen, maar ontroerend is het sowieso.

De musical stamt uit 1977 en was direct een grote hit. Wie denkt dat het verhaal en de liedjes 1 op 1 worden nagespeeld heeft het echter mis; er zijn nieuwe liedjes toegevoegd, oude liedjes weggelaten en het verhaal is hier en daar dusdanig aangepast waardoor het ook voor de verstokte Annie-fan een verrassing is hoe de musical verloopt.
Annie wordt door het land heen vertolkt door verschillende meisjes aangezien zij door de strenge regels niet iedere avond op mogen treden. Mijn verwachting was dan ook dat het meisje van deze avond, Antoinet van Berkel, vocaal niet de sterkste rol neer zou zetten; immers weinig tijd om echt aan de grote theaters te wennen. Dit bleek totaal verkeerd gedacht te zijn; Annie zong de sterren van de hemel en ook de chemie met de andere acteurs was heerlijk om te aanschouwen. Tony Neef als “Daddy” Warbucks ontroert en de speciaal voor zijn rol geschreven extra nummers weet hij prachtig ten gehore te brengen. Maike Boerdam vertolkt een zeer gracieuze Grace en doet daarmee de naam van haar karakter eer aan. De musical wordt naar een (nog) hoger niveau getild door Jenny Arean als Miss Hannigan; je zou bijna denken dat ze daadwerkelijk dronken op het podium staat en ook de haat jegens de kinderen lijkt nauwelijks gespeeld, iedere emotie wordt sterk neergezet.
Na afloop is het enthousiasme vanuit het publiek voelbaar en vooral hoorbaar; de vele kinderen in de zaal joelen om het hardst als het applaus door de cast in ontvangst wordt genomen. Zelf wordt je daar ook in meegesleept; al joelend kan ik concluderen dat deze musical voor jong en oud een zeer vermakelijke avond uit biedt. Wees echter gewaarschuwd: “Morgen” (beter bekend als “Tomorrow”) zal na het zien van deze musical de komende weken niet meer uit je hoofd gaan!

Belgische Annie’s

Begin deze maand maakte Paul de Leeuw bekend dat Lotte Declerck (12 jaar) en Pommelien Thijs (11 jaar) de rol van Annie zullen vertolken in Vlaanderen. Pommelien is afkomstig uit Kessel, Lotte uit Brasschaat. Beide meisjes repeteren nu volop in Stadsschouwburg Antwerpen om de hoofdrol onder de knie te krijgen. Pommelien zal de première voor haar rekening nemen op 27 december. Zowel Pommelien als Lotte kruipen binnenkort in de huid van de roodharige krullenbol Annie in de gelijknamige musical. De twee meisjes hebben samen met de rest van de cast slechts drie weken de tijd om hun rol in te studeren, dus er wordt deze dagen hard gewerkt in het repetitielokaal van de Stadsschouwburg Antwerpen.

De spanning neemt toe, want Lotte speelt de avant-première op 26 december en Pommelien de première op 27 december. We wensen de meisjes alvast véél succes toe! ‘Annie, de musical’ speelt vanaf 26/12 in Stadsschouwburg Antwerpen en vanaf 30/01 in Capitole Gent.

http://musicalvibes.eu/2012/12/17/nieuws-pommelien-speelt-annie-tijdens-vlaamse-premiere/

Annie & Daddy Cool

Ik ben mandy en speel in de musical annie.
Vorig jaar stond ik in de musical daddy cool.
Ik vind het superleuk om te doen.
Het is superleuk want  je ontmoet nieuwe mensen en maakt lol.
Het is leuk om op het toneel te staan want het is leuk om mensen te amuseren.
En de reacties die je na afloop krijgt zijn altijd leuk
Dan willen mensen op de foto en handtekeningen, het is super!
 mandy de lee
Groetjes mandy

Annie & The sound of music

Ik ben Merel Burmeister (24 jaar) en toen ik acht jaar oud was, deed ik auditie voor de musical Annie. Ik keek als kind regelmatig de film en vond het een fantastisch verhaal. Mijn moeder had  mijn zus ingeschreven voor de auditieronde en ik wilde ook heel graag. Mijn moeder had er weinig vertrouwen in, dus schreef de brief met de woorden erin verwerkt ‘ze heeft geen tanden en zingt als een kraai’. Desondanks viel ik in de smaak bij de regisseur en werd uiteindelijk de Molly van het premieregroepje (samen met mijn zus in de rol van Pepper). Ik heb een jaar lang een waanzinnige tijd gehad en vele optredens gedaan. Naast de optredens, in alle denkbare theaters in Nederland, heb ik onder andere bij de soundmixshow opgetreden en ben ik te gast geweest bij Telekids.

merel burmeister groep rood

Voor een meisje van 8 is dit een geweldige ervaring geweest. Ik moest zo hard huilen toen het avontuur en de roem voorbij waren. Ook het groepje waar ik in zat, ging ik heel erg missen. Toen ik 13 jaar was, greep ik opnieuw mijn kans en deed ik auditie voor de Sound of Music, voor de rol van Louisa. Dit was ook fantastisch en heb ik een jaar lang gedaan. Ik was als kind al gek van de liedjes van de film en nu mocht ik ze zelf op een podium zingen met professionele acteurs.

Na die twee musicals, wilde ik na mijn middelbare school auditie doen voor de theaterschool, maar heb dat nooit gedaan. Als kind kon ik me geen ander leven meer voorstellen dan de hele dag dansen, zingen en acteren, maar de onzekerheid van dat soort werk vond ik ook niet ideaal. Het is namelijk vaak zo, wanneer men doorkomt bij een auditie, dan heeft men pas werk. En nu doe ik een hele leuke opleiding: Verpleegkunde. Maar toch droom ik soms nog stiekem weg om nog ’s op zo’n podium te staan en de ervaringen opnieuw mee te maken.

Ik beschouw dit namelijk wel als één van de mooiste en bijzondere momenten uit mijn leven!

eva merel burmeister

Groetjes,

Merel

Joes Brauers | Het is een bijzonder kind, en dat is-ie

Joes Brauers is een heerlijk ondeugend jongetje. Hij was nog maar tien jaar oud toen hij Kruimeltje mocht spelen in de gelijknamige musical. Inmiddels zijn we ruim 2,5 jaar verder. Joes is niet alleen in de lengte gegroeid, ook in zang en spel is hij enorm gegroeid. Als een volleerd acteur staat hij na de première van Dik Trom de pers t woord. Ondeugend kijkt hij uit zijn ogen. Zodra hij praat over zijn rol als Dik Trom, beginnen zijn ogen nog meer te stralen. Het is duidelijk, Joes heeft het ontzettend naar zijn zin op het podium en voelt zich daar helemaal thuis.

Joes vertelt dat hij nog maar 13 jaar is en dus nog naar school moet. Gelukkig is zijn ‘’werk’’ in het theater goed te combineren met school. Hij boft, zo zegt hij zelf. De school waar hij naar toe gaat is ontzettend leuk en ze zijn helemaal niet moeilijk. Soms moet hij wat lessen missen en dat mag, zolang zijn punten maar goed zijn en dat zijn ze!

Een première is volgens Joes helemaal niet zo anders als een ‘’gewone’’ voorstelling. Althans, je moet het volgens hem niet anders maken. Je moet je er niet drukker om maken dan normaal. Je weet dat er allemaal belangrijke en bekende mensen in de zaal zitten en dat de media er is. Als het dan goed gaat is dat extra fijn.  En als hij een foutje maakt? Dat is helemaal niet erg. Als je het goed oplost en de mensen in de zaal hebben niet door dat je het anders doet , dan is er zelfs helemaal geen foutje, zegt Joes met een ontwapende glimlach.

Dan laat hij trots zien hoe hij zo ‘’dik’’ is geworden. Joes zelf is een dun mannetje, door middel van een dikmaakpak is hij een echte DIK Trom geworden. In het begin was het warm hoor, zo laat hij weten. Niet een klein beetje ook. Een enorme uitdaging om de hele show in dat warme pak rond te zeulen, nu niet meer. Hij is er, naar eigen zeggen gewend aan geraakt en vindt het zelfs fijn. Je kunt er niet om heen, Joes heeft het ontzettend naar zijn zin in producties waarin hij grappen mag uithalen. Hij vertelt dat hij het fantastisch vindt als de mensen in de zaal gaan lachen en klappen om en voor zijn grappen, dat geeft hem zo’n  boost.

De baard heeft Joes, gelukkig, nog niet in de keel. Lachend en met een vette knipoog  zegt hij dat hij dat gewoon onderdrukt. Als de baard in de keel komt, dan is het zo, voorlopig kan hij nog gewoon genieten van wat hij doet.

Joes (en drie andere Dik Trommetjes) zijn nog tot en met eind april 2013 te zien in Dik Trom de musical.

(artikel 10 december 2012)

http://www.puurtheater.nl/2012/12/joes-brauers-het-is-een-bijzonder-kind-en-dat-is-ie/

Casper van Hensbergen schittert als Dik Trom

Twee jaar opleiding op de Tarzanschool legden Casper van Hensbergen (15) uit Houten geen windeieren. Nadat hij al toneelervaring opdeed in bijrollen in Ciske de Rat en Kruimeltje, schittert hij binnenkort als Dik Trom in de gelijknamige musical. Na de première in Amstelveen treedt hij op 15 december op in het nieuwe De Kom in Nieuwegein.

Casper is vanaf zijn achtste in de ban van acteren. “Ik reageerde toen op een artikel over audities voor Tarzan”, begint hij zijn verhaal. “Er werd tekst toegestuurd en ik moest een lied instuderen. Daarop werd ik toegelaten tot de Tarzanschool, waar ik veel leerde over acteren en zingen. Uiteindelijk komt dan het moment waarop gekozen wordt wie een rol in de musical krijgt. Helaas was ik er niet bij, maar van de ervaring die ik er opdeed zal ik altijd profijt blijven houden. Dat kwam mij ook van pas toen ik bij Ciske de Rat in een bijrol belandde. Ook daar kreeg ik steeds meer ervaring en leerde veel nieuwe mensen kennen.” Toch verliep niet alles even soepel: Casper had niet echt podiumvrees, maar wel last van zenuwen als hij het podium op moest. “Het was vooral de spanning om voor een grote groep mensen te staan”, legt hij uit. “Een aantal oefeningen, bijvoorbeeld steeds aan een klein groepje mensen te vertellen wat ik deed en hoe het is om een rol te spelen, hebben mij erg geholpen. Na afloop van de voorstellingen van Ciske de Rat dacht ik eigenlijk niet zo veel kans meer te maken op een hele leuke rol. Inmiddels was ik ruim twaalf. Gelukkig kreeg ik toen een bijrol bij Kruimeltje, ook een musical van Rick Engelkes Producties. Daar had ik al wat meer tekst en mocht ik een liedje solo zingen. Het eerste jaar stonden we in de Efteling en daarna reisden we een jaar lang het hele land door. Een leuke ervaring!”

Positief

Met de keuze voor Dik Trom ging dan toch een droom in vervulling: een hoofdrol. “Deze musical is van hetzelfde productiebureau en ze vroegen mij om één van de vier hoofdsrolspelers te worden. Dat heeft te maken met je leeftijd: je mag maar 24 keer per jaar optreden, dus er zijn meer kinderen nodig voor dezelfde rol. Ik denk dat Dik Trom wel erg goed bij mij past: hij is vrolijk ondeugend en is bij alles positief. Zodra hij komt, is er vrolijkheid.” Moeder Van Hensbergen, op de achtergrond aanwezig, knikt bij die omschrijving instemmend: “Het is een hele opgave om op dit niveau te presteren. Het vraagt veel van het gezin. Maar hij blijft positief en zet zich ten volle in voor wat hij wil bereiken. Daar zijn we heel trots op.” Casper voelt zich op het toneel duidelijk als een vis in het water: “Het leuke is nu, ook al omdat je meer ervaring hebt, dat je soms kunt improviseren. Als een van de medespelers bijvoorbeeld in een snelle verkleding zit en net even te laat terug op het podium is, moet je dat moment opvangen. Dat houdt je scherp.” Hij combineert zijn toneelopleiding met zijn studie: Atheneum+ op College De Heemlanden. “De school steunt mij enorm”, zegt hij met overtuiging. “Leraren zijn altijd bereid om te helpen en ook klasgenoten vinden het leuk voor me. Ik hoop dat zij en veel andere bekenden uit Houten naar Nieuwegein komen: dan kan ik laten zien wat ik allemaal doe.”

(artikel 4 december 2012)

http://www.deweekkrant.nl/artikel/2012/december/04/casper_van_hensbergen_schittert_als_dik_trom

‘Ik ben een heel gemeen jongetje’

 

Even heel iemand anders zijn. Dat is wat Leidenaar Bauke van Boheemen(11) zo leuk vindt aan de rol van Karel in ’Dik Trom de musical’, die zondag in Amstelveen in première gaat. ,,Ik speel een heel gemeen jongetje. Maar normaal ben ik wel heel lief, hoor.’’

Het is niet de eerste keer dat Bauke voor honderden mensen op de bühne staat. Eerder speelde hij de rol van Michael Banks in de musical ’Mary Poppins’ en het weesjongetje Buikie in ’Kruimeltje’. ,,Allemaal gemene en ondeugende jongetjes”, merkt de Leidenaar zelf op. ,,Blijkbaar ben ik daar goed in.” De jonge musicalster mag dan behoorlijk wat toneelervaring hebben, voor het eerst speelt hij zondag mee in een première. ,,Een zaal vol bekende Nederlanders”, zegt Bauke enthousiast. ,,Toch ben ik niet echt zenuwachtig. Tijdens de try-outs hebben we hard gerepeteerd en de laatste puntjes op de i gezet.’’In de musical wordt het ondeugende en gezette jongetje Dik Trom verliefd op de blinde Nelly. Een operatie om haar te laten zien, kost veel geld. Dik Trom regelt daarom een circus, zodat hij met de opbrengst van de kaartverkoop haar kan helpen. Karel, gespeeld door Bauke, probeert daar een stokje voor te steken. ,,Samen met Nelly’s stiefmoeder, mevrouw Schimmelpenninck (gespeeld door Vera Mann), werk ik Dik Trom behoorlijk tegen. Zo sluit ik hem op of treiter ik hem. Toch lukt het Dik Trom steeds weer om door te zetten.’’

Zelf zou de 11-jarige buiten de musical om nooit andere kinderen pesten, zegt hij stellig. ,,Ik ben zelf ook wel eens gepest en weet hoe vervelend je je kan voelen.’’ Van pestkoppen heeft Bauke gelukkig geen last meer. Zijn klasgenootjes op De Arcade in Leiden zijn trots op de jonge musicalster in hun midden. ,,Toch probeer ik niet anders te zijn als ik op school ben. Ik ben nog steeds dezelfde Bauke.’’ Omdat de Leidenaar na een optreden pas laat in bed ligt, slaapt hij op een doordeweekse dag wel eens een paar uurtjes uit. ,,Dat mag van de juf omdat mijn rapport er goed uitziet. Ik heb maar twee voldoendes’’, zegt hij trots. ,,Voor de rest allemaal ruim voldoendes en goeds.’’

Bauke is het musicalwereldje – waar hij toevallig inrolde – voorlopig nog niet zat. ,,Het is echt gaaf om voor een zaal vol mensen op te treden’’, vertelt hij. ,,Het decor is ook altijd heel mooi. En je leert allemaal nieuwe kinderen kennen, met wie je tijdens de repetities en voorstellingen veel optrekt.’’ Ooit zou de 11-jarige best in de schoenen willen staan van musicalster William Spaaij, met wie hij samenspeelde in Mary Poppins. ,,William is niet alleen heel aardig, maar ook nog heel grappig. En hij speelt de leukste rollen, zoals Shrek momenteel.’’ Ondanks alle aandacht blijft de Leidenaar er behoorlijk nuchter onder. ,,Of ik later nog steeds in musicals speel? Ik heb geen idee. Gelukkig hoef ik nu nog niet na te denken over geld verdienen.’’ Toch heeft hij wel al een alternatief bedacht. ,,Mocht ik soms tussen rollen in zitten, kan ik mijn vader helpen in de kaaswinkel aan de Lange Mare. Dat lijkt me een mooie combinatie.’’

(artikel 7 december 2012)

Bron: LEIDSCHDAGBLAD