Sjoerd Warmerdam speelt Oliver

 

Sjoerd Hij weet nog niet of hij de premièrevoorstelling mag doen. ‘Lijkt me heel gaaf, met al die pers er bij en zo.’ Sjoerd Warmerdam (12) glundert bij het idee.

In de musical Oliver spelen vier jongens wisselend de rol van Oliver. Regisseur Ken Caswell kiest zijn première-Oliver pas als hij ze alle vier heeft gezien tijdens de try-outs. ‘Iemand kan helemaal dichtklappen van de zenuwen’, legt Sjoerd uit, terwijl hij zijn biefstuk snijdt, ‘maar met mij gebeurt dat denk ik niet.’

We zitten in de brasserie van ’t Spant in Bussum, waar Sjoerd komende zondag zijn eerste try-out heeft. Of hij er over droomt? ‘Nee, maar dat komt nog wel. Het lijkt nog ver weg. Als ik er af en toe aan denk, krijg ik helemaal de zenuwen, maar het gaat wel lukken.’ Het klinkt vol vertrouwen. Mariska van Kolck, Olivers surrogaatmoeder, die is aangeschoven, kijkt hem trots aan.

Sjoerd heeft net zijn laatste repetitiedag achter de rug, werd door de gemene Bill van links naar rechts over het podium gesleurd. De scène moest vijf, zes keer over. De bende van zakkenroller Fagin heeft nog wat regieaanwijzingen nodig. Gewillig laat Oliver het allemaal met zich gebeuren.

Sjoerd_warmerdam Sjoerd zit in de tweede klas van het gymnasium in Den Haag – hij mocht op de basisschool een klas overslaan – en deed musicalervaring op in amateurproducties en in Wuthering Heights, waarin hij vorig seizoen een klein rolletje had. In de krant las hij dat Joop van den Ende op zoek was naar jongenssopranen, niet langer dan 1.50 meter. Daar blijft hij ruimschoots onder en zingen doet hij graag. ‘Vooral onder de douche.’ De audities waren ‘heel spannend’ – hij griezelt er nog van als hij er aan terugdenkt.

Hoe hij zich voorbereidt op zijn eerste voorstelling? Hij haalt zijn schouders op. ‘Gewoon zoals altijd. Ik vraag mezelf af wie ik ben en wat ik die dag heb gedaan.’ Als Oliver, bedoelt hij, een jongetje in het armoedige weeshuis van de hardvochtige meneer Bumble.

Van de 280 voorstellingen mag hij er tweeëntwintig doen en eigenlijk vindt hij ‘alles wel leuk’. ‘Dit is misschien wel de enige keer in mijn leven dat ik de hoofdrol heb.’ Niet dat dit zijn laatste musical zal zijn. ‘Daar heb ik nog geen beslissing over genomen. Ik moet afwachten wat er gebeurt als ik de baard in de keel krijg. Misschien ga ik er later mee door, misschien niet.’

(Artikel september 1999)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s